اين
بنا در خيابان فاضل نراقي واقع است. ساختمان اين مدرسه مربوط است به دوره
قاجاريه كه با سرمايه شخصي به نام حاج محمد تقي خانبان طي سالهاي 1250
تا1260 قمري جهت استفاده نماز جماعت ودرس و بحث داماد خود ملا مهدي نراقي
دوم، برادر ملا احمد نراقي ملقب به آقابزرگ بناشده و بدين نام معروف شده
است. معمار اين بنا شخصي به نام استاد حاج شعبان بوده است.
تمامي بنا از جمله گنبد اين مدرسه كه جزو بزرگترين گنبدهاي آجري است با آجر
ساخته شده و تزيينات به كار رفتهشده در اين بنا عبارت است از: كاشيكاري،
آجركاري، كتيبههاي نفيس گچي و كاشي، مقرنسكاري، خطاطي ثلث و نستعليق و
نقاشي، كه نقاشي اين مدرسه توسط استاد محمد باقر قمصري صورت گرفته است.
كتيبههاي خطوط مسجد توسط اساتيد برجسته خوشنويس كاشان از جمله: محمد
ابراهيم (جد خاندان معارفي كاشان) توسط محمد حسين (جد خاندان اديب) و
بسملههاي طغري توسط سيد صادق كاشاني نوشته شدهاست.
در بدو ورود به مدرسه مقرنسهاي گچي و نقاشي سردر و كاشيهاي رنگارنگ به كار
رفتهاست در طرفين درگاه و ديوارهاي جلو خان و كتيبههاي بالاي سردر،
تختگاه وظرافتي كه در ساخت درب ورودي به كار رفته جلب توجه مينمايد. سپس
هشتي بسيار زيبا وسقف آن كه با آجر و كاشي مقرنس تزيين
گرديده مورد توجه قرار ميگيرد، پس از هشتي با عبور از دو دالان مسقف عريض،
به صحن مدرسه دست مييابيم كه در ميان اين دو راهرو، دو شبستان زمستاني و
تابستاني در دو طبقه قرار دارد. در قسمت سردرب، چهاربالا خانه ساخته
شدهاست كه در طرفين سردرب دو بادگير ديده ميشود كه اين بادگيرها با
هدايت هواي مطبوع به شبستان تحتاني (تابستاني) و به زيرزميني كه زير
شبستانها قرار دارد، تابستان گرم كوير را براي ساكنان اين بنا قابل تحمل و
دلپذير ميسازد. پس از ورود به محوطه مدرسه در صحن فوقاني و تحتاني و
حجرههاي محل سكونت طلاب و گنبد آجري باشكوه و گلدستههاي دوطرف آن
خودنمايي ميكند. علاوه بر اين، دو حياط خلوت، آب انبار بزرگ، شبستان ديگري
در پشت گنبد، ساختمان مسجدي كه در جنب گنبد واقع است و محراب كاشيكاري
واقع در شبستان جنب گنبد كه در حقيقت مجموعهاي است از هنرهاي معماري:
كاشيكاري، گچبري، كتيبهنويسي، مقرنسكاري و نقاشي، ازجمله متعلقات اين
بناي عظيم است. در قسمت شمالي اين بنا، بقعهاي معروف به خواجه تاجالدين
قرار دارد. اصل اين بنامربوط به قرن ششم است.
اين
بنا در خيابان فاضل نراقي واقع است. ساختمان اين مدرسه مربوط است به دوره
قاجاريه كه با سرمايه شخصي به نام حاج محمد تقي خانبان طي سالهاي 1250
تا1260 قمري جهت استفاده نماز جماعت ودرس و بحث داماد خود ملا مهدي نراقي
دوم، برادر ملا احمد نراقي ملقب به آقابزرگ بناشده و بدين نام معروف شده
است. معمار اين بنا شخصي به نام استاد حاج شعبان بوده است.
تزيين
گرديده مورد توجه قرار ميگيرد، پس از هشتي با عبور از دو دالان مسقف عريض،
به صحن مدرسه دست مييابيم كه در ميان اين دو راهرو، دو شبستان زمستاني و
تابستاني در دو طبقه قرار دارد. در قسمت سردرب، چهاربالا خانه ساخته
شدهاست كه در طرفين سردرب دو بادگير ديده ميشود كه اين بادگيرها با
هدايت هواي مطبوع به شبستان تحتاني (تابستاني) و به زيرزميني كه زير
شبستانها قرار دارد، تابستان گرم كوير را براي ساكنان اين بنا قابل تحمل و
دلپذير ميسازد. پس از ورود به محوطه مدرسه در صحن فوقاني و تحتاني و
حجرههاي محل سكونت طلاب و گنبد آجري باشكوه و گلدستههاي دوطرف آن
خودنمايي ميكند. علاوه بر اين، دو حياط خلوت، آب انبار بزرگ، شبستان ديگري
در پشت گنبد، ساختمان مسجدي كه در جنب گنبد واقع است و محراب كاشيكاري
واقع در شبستان جنب گنبد كه در حقيقت مجموعهاي است از هنرهاي معماري:
كاشيكاري، گچبري، كتيبهنويسي، مقرنسكاري و نقاشي، ازجمله متعلقات اين
بناي عظيم است. در قسمت شمالي اين بنا، بقعهاي معروف به خواجه تاجالدين
قرار دارد. اصل اين بنامربوط به قرن ششم است.